Ptaki Powracające Na Wiosnę

ptak
zwierzę o ciele pokrytym piórami, mające dwie nogi i dziób oraz skrzydła, dzięki którym potrafi latać, ptasi, ptaszydło, ptaszysko
domek dla ptaków
drewniana budka dla ptaków
ptak gniazdowy
ptak przebywający stale w miejscu urodzenia
ptak łowczy
ptak drapieżny przyuczony do polowania na inne ptaki
ptak przelotny, wędrowny
ptak, który co roku w określonym czasie odlatuje do ciepłych krajów
rajski ptak
ptak o bogatym, barwnym upierzeniu, żyjący w Nowej Gwinei i Australii
ptaki,
Aves, gromada stałocieplnych kręgowców z grupy owodniowców;
ptaki łowcze,
ptaki drapieżne, oswajane, układane i używane do celów łow. w rozpowszechnionym dawniej sokolnictwie;
rajskie ptaki,
cudowronki
, Paradisaeinae, podrodzina ptaków z rzędu wróblowych, zw. obecnie → cudowronkami.
drapieżne ptaki,
drapieżne,
dawna nazwa rzędu obejmującego 5 rodzin: kondory, rybołowy, jastrzębiowate, sekretarze, sokoły.
obrączkowanie ptaków,
znakowanie ptaków przez zakładanie im na nogę aluminiowej obrączki z numerem i adresem zwrotnym, w celu uzyskania wiadomości o ich wędrówkach;
białaczki ptaków,
leukozy,
zakaźne, zaraźliwe, wirusowe choroby nowotworowe kur, rzadziej indyków, przepiórek, bażantów, kuropatw i perlic wywołane przez wirusy z rodziny Retroviridae;
Klee Paul, Pejzaż z żółtymi ptakami,

Miró Joan, Kobieta i ptak

Ognisty Ptak,

ospa ptaków,
zaraźliwa choroba wirusowa, gł. kur, indyków i gołębi;
pierzenie się ptaków,
okresowa zmiana upierzenia, 1–2 razy w roku lub co 2 lata;
Ptak Rajski,
łac. Apus, gwiazdozbiór nieba południowego;
tyfus ptaków,
zakaźna choroba gł. kur dorosłych wywołana przez Salmonella gallinarum;
wędrówki zwierząt,
migracje zwierząt,
czynne przemieszczanie się zwierząt (osobników, grup osobników lub całych populacji) na różne odległości.
dinozaury,
Dinosauria, nadrząd lądowych gadów naczelnych (archozaurów). Występowały od późnego triasu (ok. 200 mln lat temu) do końca kredy (65 mln lat temu) na wszystkich kontynentach; z terenów Polski znane wyłącznie z jurajskich tropów z G. Świętokrzyskich. powracać
zob. powrócić.
powrócić
#151 powracać 1. przybyć do miejsca, gdzie już się było, z którego się wyszło, wyjechało
2. zacząć ponownie pełnić jakąś funkcję, wykonywać jakiś zawód itp.
3. wrócić do przerwanej czynności, sprawy
4. wrócić do poprzedniego stanu, poprzedniej sytuacji
5. pojawić się, wystąpić po przerwie
6. zostać zwróconym, odzyskanym

bumerang,
drewn. przedmiot o charakterystycznym sierpowatym kształcie, rzutna broń myśliwska i wojenna, także do gier i zabaw;
Karłowicz
Mieczysław, ur. 11 XII 1876, Wiszniew (pow. święciański), zm. 8 II 1909, Dolina Gąsienicowa (Tatry), syn Jana Aleksandra, kompozytor i taternik;
nowe,
gwiazdy zmienne powiększające nagle (w ciągu kilkunastu lub kilkudziesięciu dni) jasność o 7–15 wielkości gwiazdowych, a następnie powracające, w ciągu miesięcy lub lat, do pierwotnej jasności;
Pechstein
[p̣śsztain] Max, ur. 31 XII 1881, Eckersbach k. Zwickau, zm. 29 VI 1955, Berlin Zach. niem. malarz i grafik;
Ukraina. Historia

echo akustyczne,
wrażenie słuchowe wywołane przez powracający impuls fali sprężystej odbitej od przeszkody, dochodzące do obserwatora z takim opóźnieniem czasowym, które pozwala na odróżnienie go od impulsu fali bezpośredniej.
Gedrozja,
gr. Gedrōsía,
w starożytności kraina w południowo-wschodniej części Wyż. Irańskiej (ob. Beludżystan), w granicach państwa Achemenidów;
Homer,
Hómēros,
żył najprawdopodobniej w VIII w. p.n.e. poeta gr.;
Kirke,
Kírkē,
mit. gr. wg Odysei Homera córka Heliosa; w mitologii rzym. Cyrce;
Klitajmestra,
Klitemnestra,
Klitemestra,
Klytaimstra,
mit. gr. żona Agamemnona, siostra Heleny i Dioskurów;
manieryzm
[fr. maniérisme < manière ‘sposób’], termin używany w historii sztuki, przyjęty od lat 20. XX w. na określenie zjawisk w sztuce eur. XVI w.
Roland,
data ur. nieznana, zm. 778, bohater Pieśni o Rolandzie;
rondo
[fr. < łac. rotundus ‘okrągły’], muz. wywodząca się ze średniow. pieśni truwerów forma instrumentalna z powracającym refrenem przedzielonym kupletami (u klawesynistów francuskich XVIII w.);
autoregulacja
[gr.-łac.], biol. zdolność organizmów do powracania do normy po zakłóceniu w procesach rozwojowych i czynnościach fizjologicznych.
Bukowski
Władimir K. ur. 30 XII 1942, Belebej (Ural), ros. pisarz polit.; wiosna
1. pora roku między zimą a latem
2. daw. rok życia
wiosenny, wiosennie, wiosenka
„praska wiosna”,
próba demokratyzacji ustroju komunist. w Czechosłowacji 1968;
Praska wiosna

Wiosna Ludów,
określenie fali rewolucji w Europie 1848–49.
Wiosny i jesienie,
Chunqiu, kronika chińskiego księstwa Lu (722–481 p.n.e.);
Literatura. Najbardziej znane dzieła literatury polskiej

Niemcy. Historia

Włochy. Historia

Aleksander III Wielki,
zw. Macedońskim,
gr. Aléxandros,
ur. VII 356 p.n.e. Pella, zm. 10 VI 323 p.n.e. Babilon, król Macedonii od 336 p.n.e. syn Filipa II i Olimpias.
Bradecki
Tadeusz, ur. 2 I 1955, Zabrze, reżyser, aktor;
Centaur,
Centaurus, gwiazdozbiór nieba południowego;
Desnica
Vladan, ur. 17 IX 1905, Zadar, zm. 4 III 1967, Zagrzeb, pisarz chorwacki;
jare rośliny,
jednoroczne rośliny uprawne, siane na wiosnę i dające plon w tym samym roku;
Kim Ki-duk,
ur. 1 I 1960, Bongwha (Korea Pd.), koreań. reżyser i scenarzysta;
Korona Północna,
Corona Borealis, gwiazdozbiór nieba północnego;
mistral
[fr.], silny, chłodny, suchy wiatr północny lub północno-zachodni wiejący w dolinie Rodanu i na śródziemnomor. wybrzeżu Francji;

ptaki powraccające na wiosnę, ptaki powracające na iosnę, ptaki powracająące na wiosnę, tpaki powracające na wiosnę, ptaki powrcaające na wiosnę,